Formula Ford Festival : Opnieuw beproevingen en succes voor Geva Racing

Finale

Een geweldig seizoen en een unieke week in Engeland kregen een spannend slot met de finale van het Formula Ford Festival. Een finale waarin Rory als kanshebber voor het podium zou starten, Jack zijn inhaalrace een passend vervolg wilde geven en Pieter en Rogier aan hun come-back konden beginnen.

De wedstrijd begon furieus vooraan waarbij Rory de aansluiting hield met de top vier. Die vochten zo hard dat de Schot langzaam maar zeker dichterbij kwam tot het beslissende moment. Op de limiet rijdend maakte Rory een fout, kwam in Paddock Hill in het grind en verloor veel tijd. Gelukkig verloor hij maar een plek aan Michel FLorie maar de Amsterdammer reed nu wel bijna 5 seconden voor hem.  Boos op zichzelf raakte Rory ontketend. De ene na de andere snelste tijd verscheen op het pitbord en de achterstand werd kleiner en kleiner. Op twee-derde van de wedstrijd kwam de beslissende aanval, misschien wel een van de mooiste van het jaar. Rory probeerde het buitenom in de hairpin, kwam langszij maar werd het gras op gedreven. Niet van plan om ook maar een centimeter toe te geven bleef Rory vol houden op het gras. Bijna honderd meter reden de twee zo zij aan zij totdat Rory in Graham Hill er voorbij schoof en het asfalt weer op kon. Hierna opende hij de jacht op de leiders maar de wedstrijd was te kort om er nog bij te komen. Rory moest genoegen nemen met de vijfde plek, in de wetenschap dat er veel meer in had gezeten.

Jack, Pieter en Rogier ontpopten zich eveneens tot smaakmakers in de finale. Jack vocht zich een weg naar voren en leek koers te zetten richting Michel Florie. Een hevig gevecht met Josh Hill en Jesper Egebart zorgde ervoor dat hij veel tijd verloor. Verwikkeld in de zwaarste gevechten was het continue stuivertje wisselen. Waardoor Jack in de slotfase terugviel naar de tiende plek. Daar was hij niet tevreden mee maar het punt was meer dan gemaakt. Jack heeft alles in zich om, met wat meer ervaring, deze wedstrijd te winnen. Hetzelfde geldt ook absoluut voor Pieter die, gestart vanaf een twintigste plek zich een weg naar voren baande. Net als Rory en Jack noteerde ook Pieter fraaie rondetijden en die stelden hem in staat om continue in de aanval te gaan. Het leverde heel wat op want de zwart-witte bolide sneed door het veld heen. Alle frustratie en teleurstelling werd overboord gegooid en Pieter reed een van zijn beste races van het seizoen. De twaalfde plek was de uiteindelijke beloning voor Pieter die natuurlijk voor een topnotering naar Engeland was gekomen maar hiermee toch echt tevreden mee kon zijn.

Vanaf een vierentwintigste startplek moest ook Rogier proberen naar voren te komen. Het was iets wat de Nederlands en Benelux kampioen ook absoluut deed. Een redelijke start werd ruimschoots goed gemaakt door een aantal hele mooie inhaalacties. Vooral het gevecht met Dan de Zille en Phillipe Layac was er een om continue te volgen. Na twintig raceronden finishte Rogier als achttiende. Niet een uitslag waar hij op voorhand gelukkig mee was, maar gezien de omstandigheden en alles wat de pasgekroonde kampioen onderweg had meegemaakt, wel eentje om trots op te zijn.

Het grote doel, de eindoverwinning bleef dus opnieuw uit maar het Van Uitert Geva Racing team kon meer dan trots zijn op de leverde prestaties. Een weergaloos seizoen Komt daarmee tot een einde, niet met de overwinning, maar wel met de wetenschap dat het Van Uitert Geva Racing team tot de absolute top van de wereld behoort!